Meer over belastingparadijzen, inkeerregeling en zwart geld

Het bankgeheim staat in veel landen onder druk. De kredietcrisis, het verzwakte bankwezen en begrotingstekorten hebben de actiebereidheid verhoogd. In 2003 kwam de Europese Unie al de Spaarrenterichtlijn overeen. Deze ging op 1 juli 2005 in. Daarna was het even stil. Maar na de G20-top in Washington D.C. op 14 en 15 november 2008 werd de strijdbijl weer opgepakt. De slotverklaring van de G20-top in Londen van 2 april 2009 bevatte de zin: “Het tijdperk van het bankgeheim is voorbij.” Tot voor kort verliep het anoniem sparen of beleggen in een land met een bankgeheim vrijwel zonder problemen. Heeft zo'n land geen belastingverdrag met Nederland, dan wisselt het geen fiscale informatie uit met de Nederlandse Belastingdienst. Die kan dan geen belasting innen over het vermogen.

Maar de Organisatie voor Economische Samenwerking en Ontwikkeling (OESO) – de groep met daarin de 30 grootste industrielanden – heeft het voortouw genomen om het aantal belastingparadijzen terug te dringen door landen te bewegen om fiscale informatie uit te wisselen. Ook de grotere belastingparadijzen - België, Luxemburg, Oostenrijk en Zwitserland - zijn lid van de OESO. Deze vier landen hadden een uitzonderingspositie bedongen. Maar dat werd door de andere lidstaten niet langer meer geaccepteerd. Als gevolg van de G20-top in Londen heeft België de facto het bankgeheim opgegeven. Terwijl de andere landen zich bereid hebben verklaard om te onderhandelen.

Is sparen in een belastingparadijs nog lucratief?

Voor de invoering van het boxenstelsel in 2001 werd vermogen belast op basis van twee belastingen:

1. De rente werd volgens het progressieve tarief belast. In de tijd van Den Uyl was dat tot 72%. Later werd het toptarief verlaagd naar 60%.
2. De Wet op de Vermogensbelasting 1964: sinds 1998 moest er over het vermogen (na aftrek van de schulden en het vrijgestelde deel) 0,7% over de waarde op 1 januari worden afgedragen. Vóór 1998 was het tarief zelfs 0,8%.

De kans was dus groot dat de ontvangen rente volledig werd wegbelast. Daarnaast kwam het regelmatig voor dat mensen vermogensbestanddelen moesten verkopen om de belasting te kunnen betalen. De sinds 2001 ingevoerde vermogensrendementsheffing (30% over een fictief rendement van 4% over het gemiddelde vermogen, dus kortgezegd 1,2% over het gemiddelde vermogen) maakt het inderdaad minder interessant om geld in belastingparadijzen te stallen, met alle beperkingen van dien. Want veel belastingparadijzen houden namelijk ook bronheffingen in over ontvangen dividend en rente.

Inhoud special

In dit dossier is onder meer informatie te vinden over de definitie van een belastingparadijs, de Europese Spaarrenterichtlijn, de douane en contant geld, boetes en naheffingen, de inkeerregeling, gegevensuitwisseling, de OESO, de G20 en het bankgeheim. Zie ook "Inkeerregeling en zwart geld" voor een voortzetting van dit dossier.

Veilig sparen tegen de hoogste spaarrente in Nederland

In een ander dossier vindt u meer over "Veilig sparen tegen de hoogste rente in Nederland (inclusief een actueel renteoverzicht)". Ook het depositogarantiestelsel komt aan bod.